آخرین پیاله

این پیاله ی آخر است

انگورمان تمام شده و عشقمان هم

باید بالایش سیگار بکشی

و جرعه ای آب خنک

!بهترش می کند

کمی خواب شاید

به شرط آنکه روی سقف هیچ تصویر رویا گونه ای نبینی

و با انگشت سبابه روی بالش چیزی ننویسی

یادت نرود

پوستت را از پنجره بتکان

تا آثار معاشقه بریزد در حیاط خلوت همسایه

و به سایه ی بیدارشان روی دیوار نگاه نکن

این پیاله ی آخر است

از تمام انگورهای دنیا

کنار شمعدان

روی دیوان شاعر ِمرده

حواست باشد

...عینکت را نیندازی وقت برداشتنش

بیست و سه بهمن 84