با را ن

باران اگر بارید

بار دگر

و صدای شره اش

روی نرده های پشت بام

اندام زنی رفته را به یاد ت آورد

سیگارت را آتش بزن

با شمع نیم سوخته ی کنار تخت

و

بگذار باران بشوید

رد پای بودن مرا

1383/1/21