قاب حقیقت

از خواستن دست کشیده
از رفتن مانده
از ماندن به تنگ آمده

آنها که در نفی ظلم می گفتند
ظالمان خوبی شده اند
آنها که به دیگران مشغول بودند
با خود به آشتی نشسته اند
آنها که نمی توانستند ببینند
حالا نگاه نمی کنند

پشت پنجره مانده چشمها
به نیمکت خالی
شیشه اشک می شمرد

شانزده شهریور هشتادو هفت