بي خواب

سكوت و اين بي خوابي سنگين

اتاق من است

با يك دريچه ي سياه سقفي

جاسوس سرد سرفه هاي مداوم

پنجره

با نقاشي ثابت صبح يا شب

من

زانوانم را طوري بغل كرده ام

كه هوس نكنند

چهارچوب حضورم را قدم بزنند

مانده ام

پشت اين در بلند

كه كليدش را بلعيده و تف نمي كند

يازده شهريور هشتادوپنج